Vironia - mało znana historia statku zatopionego u wybrzeży Estonii

Kategorie: 

http://www.histrodamus.ee

Podczas drugiej wojny światowej u wybrzeży Estonii w Zatoce Fińskiej zatonęło około siedemdziesięciu statków. Na długą listę tych zatopionych, nigdy nieodnalezionych, wpisuje się Vironia. Vironia była statkiem pasażerskim napędzanym silnikiem parowym. Jednostkę wyprodukowano w 1906 roku w Kopenhadze pod nazwą Kong Haakon dla norweskiej firmy Det Forenede Dampskibs Selskab (DFDS). Początkowo obsługiwała ona linie pasażerskie między Szczecinem (wówczas Stettin), Kopenhagą i Oslo (wówczas Christianii). W listopadzie 1918 roku okręt został wynajęty przez Brytyjczyków do transportowania swoich jeńców wojennych z Niemiec do domu. Po wojnie Vironia pracowała na liniach pasażerskich Harwich - Esbjerg i Kopenhaga - Oslo. W 1938 roku statek kupili Estończycy za 18 tys. funtów szterlingów, a konkretnie przedsiębiorstwo Pärnu Laeva. Od tego momentu, parowiec pod nazwą Vironia, obsługiwał połączenie promowe Tallinn – Sztokholm, a czasami Helsinki – Tallinn i w ogóle kursował po Zatoce Fińskiej i Morzu Bałtyckim. Po aneksji Estonii przez ZSRR w lecie 1940 (dokładnie 08 czerwca 1940), parowiec Vironia podlega jurysdykcji sowieckiej. Od sierpnia 1940 do sierpnia 1941 roku pływa pod nazwą Homeworld pod radziecką banderą, jako morski statek pasażerski. Niestety, nie wiadomo dokładnie, na jakich trasach był wykorzystywany. Jego nazwę pisano cyrylicą. W 1941 wszedł w skład marynarki wojennej ZSRR. Brał udział w ewakuacji wojsk radzieckich i sowieckich cywilów z Tallinna do Kronsztadu i Leningradu. Statek został unieszkodliwiony 28 sierpnia 1941 roku przez niemiecką Luftwaffe i zatonął trzy godziny później w trakcie holowania przez inny statek. W czasie akcji ratunkowej obie jednostki eksplodowały po ataku torpedowym u wybrzeży Estonii w pobliżu Juminda w Harjumaa. Zachowało się wiele opowieści i wspomnień związanych z tymi wydarzeniami. Poszukiwania wraku statku nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. W katastrofie zginęło wielu ludzi. O historii tej wspomniał nieżyjący już Andrzej Drawicz w książce pt. Pętla na gardle, w której opisał tragedię oblężonego Leningradu*.

* A. Drawicz, Pętla na gardle, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1966, s. 60.

Dane techniczne Vironii:

Tonaż -  2026 BRT. Długość statku - 83 m Szerokość - 11,7 m Napęd - jeden silnik parowy. Średnia prędkość - 15,5 węzłów (około 28,7 kilometrów na godzinę). Pojemność pasażerska: 200 kabin pasażerskich.

Ocena: 

Nie ma jeszcze ocen



Skomentuj